چشمــــمان بود به آييـــنه و آييـــنه شكست
گفته بودند بزرگان كه حقيقت تلــــــــخ است

آدم از تلخـــــي اين تجــــــربه ها مي فهـــمد
كه به زيبـــــــايي آييــــــــنه نبايد دل بســــت

ناگــــــزيرم كه به اين فاجـــــــــــعه اقرار كنم:
خوابـــــهايي كه نديدم، به حقيقت پيــوست

كاري از دست دل سوخته ام ساخته نيست
قسمتم دربدري بود همين است كه هست

در دلــــــم هر چه در و پنجــــره ديدم بستم
راه را بر هــمه چيز و هــمه كـــس بايد بست

چمــــــدان بسته ام و عازم خــــلوت شده ام
غـزل و

 خلوت و

ســـيگار و...

خدايي هم هست